อะไรทำให้การลงทุนของคนส่วนใหญ่ “ล้มเหลว”

การออมเป็นเรื่องใหญ่ การลงทุนเป็นเรื่องสำคัญต่ออนาคตของทุกคน

ทุกคนรู้ไหม? … รู้ !!! แต่… แต่ทำไมทำไม่ได้ซักที  ?

ทำไมเรายังไม่ลงมือทำ หรือทำแล้วแต่ก็ยังไม่สำเร็จ คุณเคยคิดไหม อะไรที่เป็นสาเหตุ ฉุดรั้งให้เรา ออมและลงทุนไม่สำเร็จ ก็คงต้องตอบว่า…พฤติกรรมของมนุษย์ นี้แหละซึ่งมีมากมายไม่ว่าจะเป็น การผลัดวันประกันพรุ่ง การมองระยะสั้น การหลีกเลี่ยงความเจ็บปวด พฤติกรรมแห่ตามกัน ฯลฯ วันนี้ลองมาดูตัวแรก ผลัดวันประกันพรุ่ง

ผลัดวันประกันพรุ่ง … Procrastination

ตัวนี้เป็นตัวสำคัญที่ทำให้มนุษย์ยังไม่ยอมลงมือทำอะไร จนกระทั่งนาทีสุดท้ายซึ่งก็มักจะ…ช้าไปละ การผลัดวันประกันพรุ่ง หรือโรคเลื่อน เป็นญาติทางตรงกับขี้เกียจหละครับ มนุษย์เกิดมาต้องการความสบาย (อันนี้แน่นอนหรือใครจะเถียง!!) เราชอบที่จะกินๆ นอนๆ นั่งกินนอนกิน นั่งเป็นหลับขยับเป็น เอ่อ..กิน!!

ซึ่งก็ต้องบอกว่าความขี้เกียจ เป็นธรรมชาติของมนุษย์ เป็นมรดกตกทอด มาแต่ครั้งโบราณ เป็นผลพวงของวิวัฒนาการที่ติดตัวมนุษย์มาเป็นแสนปี จริงดิ ? ขี้เกียจเป็นผลพวงของวิวัฒนาการ!! ลองมาดู บรรพบุรุษเรา ในยุคโน้นยุคมนุษย์ถ้ำ อาหารเป็นของหายาก (แน่หละยังไม่มี 7-11 ที่หิวก็แวะมา) หิวต้องออกไปล่า ได้มั่งไม่ได้มั่ง เพราะฉะนั้นเมื่อมนุษย์ล่า แล้วกินอิ่มแล้ว จะพยายาม เก็บสะสมพลังงานให้นานที่สุด ซึ่งก็คือพักผ่อน นอนหลับ อยู่กับที่ ใช้แรงน้อยๆ หาอะไรเล่นหนุกๆ เพลินๆ กันเบาๆ ทำตามเรื่องตามราว เพื่อต้องการเก็บพลังงานไว้ใช้ให้มากและนานที่สุด ก็เลยต้องขยับน้อยๆ ซึ่งสุดท้ายก็พัฒนาการมาเป็นต้องการสบาย และเมื่อถึงเวลา ต้องหิวอีกทีถึงจึงออกไปล่าใหม่ ทำมาหากินกันอีกที จึงเกิดวงเวียนคือ “หิว หา กิน อิ่ม พัก” จนกว่าจะเริ่มต้นหิวใหม่…

การหากินเป็นการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า หิว จะแก้ก็ต้องกิน จะกินได้ก็ต้องหา เมื่อหามาก็เก็บได้ไม่นาน ตอนนั้นยังไม่มีตู้เย็น หรือการถนอมอาหาร หากล่าหาได้ก็เก็บได้ไม่นานเดี๋ยวจะเน่าเสีย การดำรงชีวิตเพื่อแก้ปัญหาเฉพาะหน้า จึงมองกันระยะสั้นๆ เมื่อมีกินก็จะกินไปเรื่อยให้หมดไป บรรพบุรุษเราดำเนินวิถีชีวิตแบบนี้เป็น แสนปี จนพึ่งรู้จักการเกษตรกรรมเมื่อไม่ถึงหมื่นปีเอง ด้วยระยะที่ยาวนานความต้องการเก็บพลังงานไว้ให้นาน ใช้แรงงานให้น้อย ต้องการความสบาย จึงตกทอดมาเรื่อยๆ จนเป็นยีนหรือพันธุกรรม ถ้าไม่จวนตัวจริงๆ (หิว) เราก็จะไม่ลงมือทำซึ่งก็คือการผลัดวันประกันพรุ่ง

การออม คือ การอดวันนี้เพื่อใช้วันหน้า

นี่คือ การเก็บทรัพยากรที่จะกินใช้ในวันนี้ เอาไปในอนาคต ขัดกับธรรมชาติของมนุษย์ ที่สนองความหิวความต้องการของเราวันนี้ การลงทุนเป็นเรื่องของการเก็บไว้ใช้ในอนาคต จึงเป็นเรื่องที่ไกล อีกทั้งมีความยุ่งยาก ใช้สมองเยอะ สมองเราไม่ชอบอะไรยากๆ ขอสำราญตอนนี้ดีกว่า สัญชาตญาณมันสั่งเราอย่างงั้น ลองนึกถึงเด็กทำไมถึง ชอบเล่นเกมส์มากกว่าอ่านหนังสือเรียน เพราะเกมส์มันเล่นแล้วสนุกทันที ในขณะที่การอ่านหนังสือเรียน กว่าจะสอบอีกนาน และกว่าจะเอาไปใช้ทำมาหากินยิ่งเป็นเรื่องที่อีกนานมาก จึงต้องรอให้ไฟลนก้น วันก่อนสอบวันนึงถึงจะหยิบมาอ่าน (เอ๊ะ..นี่มันเรานี่หว่า) ส่วนวันนี้…ทำไมจะไม่เล่นเกมส์ซะหละ

เรื่อง (ใช้ ) เงิน…ปัจจุบันสำคัญที่สุด ?

เราต้องการใช้เงินวันนี้ สุขจากการบริโภคในวันนี้ เรื่องเกษียณเป็นเรื่องอนาคตที่อีกนาน เมื่อเราได้เงินมาเรามักจะใช้เลย ลองดูวันสิ้นเดือน (วันเงินเดือนออก) อยากได้อะไรก็ใช้วันนั้นเลย นั้นเป็นธรรมชาติของมนุษย์ที่ออกแบบมาให้เราเป็นแบบอย่างงั้น มีเมื่อไหร่ใช้เมื่อนั้น จนไม่เหลือเงินออม จึงทำให้เรายังไม่ลงทุนผลัดผ่อนไปเรื่อย พรุ่งนี้ละกัน เดือนหน้า ปีหน้า ทศวรรษหน้าละกัน การออมการลงทุนระยาวจึงเป็นเรื่องที่ขัดกับสัญชาตญาณเรา ถ้าเราบอกกันว่ามาเถอะมาออมกองทุนกันระยะยาวๆ เพื่อเอาไปใช้ยามเกษียณจะได้มีเงิน หรือลงกองทุนหุ้นยาวๆเถอะอีก สัก 5 ปีค่อยถอน โดยบอกว่าผลตอบแทนดีนะ เกษียณมีเงินใช้นะ บอกแค่นี้คงมีน้อยรายที่ทำ แต่ถ้าบอกว่า เอาหละถ้าลงยาวๆปีหน้ามีผลตอบแทนพิเศษให้ (คืนภาษี) อย่างนี้เริ่มน่าสนซึ่งนั้นก็คือ กองทุน LTF และ RMF ที่แม้จะเป็นการลงทุนระยะยาว แต่มีผลประโยชน์ระยะสั้นมาล่อ ให้เราคือปีหน้าเอาไปลดหย่อนภาษีได้ เราเลยซื้อ ซึ่งถ้าไม่มีผลประโยชน์การลดหย่อนภาษี เราจะขาดคนลงทุนระยะยาว ไปอีกมากทีเดียว (ซึ่งจริงๆแล้วผลประโยชน์จากการลงทุนในระยะยาวใน LTF RMF สูงกว่าผลตอบแทนจากการลดหย่อนภาษีมาก แต่หลายคนลงเพราะแค่ต้องการลดหย่อนภาษีซึ่งเป็นผลประโยชน์อันใกล้) และเราทนถือได้ยาว เพราะถ้าออกมีบทลงโทษ ต้องคืนส่วนที่ลดหย่อนและเบี้ยปรับรายปีอีก แต่เมื่อตัดสินใจจะลงทุนแล้ว ก็ยังไม่วายโดนอิทธิพลของการผลัดวันประกันพรุ่งที่คนส่วนใหญ่จะมารอซื้อกัน ณ สิ้นปีซะอีกนิ แต่รู้หรือไม่ ?

“คนที่จะสำเร็จในเรื่องต่าง ๆ เขามักฝืนธรรมชาติความต้องการของตัวเอง”

เราจะเห็นได้ว่าคนที่สำเร็จมักทำตรงข้ามกับคนทั่วไปที่สัญชาตญาณเรียกร้อง วิธีที่แก้การผลัดวันประกันพรุ่งก็คือต้องเริ่มทำ และสร้างวินัย ทำไปเรื่อยๆ จนเป็นนิสัยซึ่งต้องฝึก คนจะลดน้ำหนักก็ต้องออกกำลังกาย อยากมีหุ่นหรือสุขภาพที่ดีก็ต้องเริ่มจากการต่อสู้กับความขี้เกียจ แล้วทำให้เป็นวินัย ต้องมองภาพไปข้างหน้า ซึ่งก็คือการมโนว่าถ้าเราทำสำเร็จ เราจะมีหุ่นดีสุขภาพดี เมื่อทำไปเรื่อยๆ ซึ่งก็ต้องใช้เวลา มันจะดีขึ้นเรื่อยๆ สมองจะจดจำแล้วทำเป็นอัตโนมัติจนกลายเป็นนิสัย การลงทุนก็เช่นกันคุณต้องมองภาพ ถ้าเราลงทุนเราจะมีเงินเก็บเป็นล้าน หรือหลายล้าน มองภาพฝันว่าเรามีเงิน ไปเที่ยว เกษียณมีเงินใช้เพียงพอ สบาย แต่คิดเฉยๆ ก็ไม่ต่างจากฝันกลางวัน ต้องลงมือเลยเมื่อเราเห็นว่าเป็นสิ่งที่ต้องทำ ก็ต้องลงมือเลยครับอย่าวางเงื่อนไข อย่าคิดเยอะต้องลงมือเลย

ตัวช่วยในการสร้างวินัย…

DCA ตัวช่วยเรื่องวินัย แม้ว่าการผลัดวันประกันพรุ่งเป็นธรรมชาติของมนุษย์ ต้องถูกฝึกขัดเกลาด้วยวินัย เรื่องวินัยการลงทุน DCA เป็นเครื่องมือการสร้างวินัยของการลงทุนโดยก่อนอื่นต้องเข้าใจว่า

  • หุ้น เป็นตราสารที่ให้ผลตอบแทนที่ดีที่สุดในระยะยาว ถึงแม้จะมีความเสี่ยงในระยะสั้น แต่มันเป็นเรื่องจริงที่ได้รับการพิสูจน์มาแล้วว่าหุ้นมีผลตอบแทนคุ้มค่าความเสี่ยงในระยะยาว เราต้องเชื่ออย่างนั้นเมื่อเป็นอย่างนั้นทำไมไม่ออมในหุ้นหละ
  • แต่หุ้นลงทุนรายตัวเป็นเรืองยากสำหรับมือใหม่ หรือแม้แต่มือเก่าก็ตาม กองทุนรวมดัชนีอย่าง BMSCITH BSET100 จึงเป็นทางเลือกที่ง่ายกว่า เป็นการกระจายความเสี่ยงและมีประสิทธิภาพในการลงทุนด้วยต้นทุนที่ต่ำ
  • วิธีการลงทุนแบบ DCA ในกองทุนหุ้นให้ผลดีในระยะยาว ค่อยๆ สะสมไปเรื่อยๆ กระจายเวลาการซื้อก็จะทำให้เราได้ต้นทุนระดับเฉลี่ย ไม่ว่าจะเอาบทวิจัยที่ไหนมาก็ตามต่างสนับสนุนวิธีนี้!!
  • DCA ง่าย ไม่ต้องใช้แรงมาก ไม่เหนื่อย ไม่ต้องติดตามมาก เพียงคุณเริ่มครั้งแรกแล้วปล่อยให้ระบบทำไปเรื่อยๆ
  • เป็นการสร้างวินัยที่คนส่วนใหญ่ไม่มี ด้วยการลงทุนแบบอัตโนมัติตัดเงินคุณทุกเดือนลงทุนแบบต่อเนื่อง ถ้าปล่อยให้เราทำเองคงจะยาก แนะนำให้ เลือกวันตัดบัญชีเพื่อซื้อ ณ วันเงินเดือนออกเลย เพราะหากรอไปใช้หมดแน่ ซึ่งการทำ DCA ก็มีทั้ง LTF RMF หรือกองทุนหุ้นต่างๆ

โดยเข้าใจวิธีการลงทุนแบบ DCA VA ให้มากขึ้นลองดูเพิ่มเติมที่นี่ครับ https://goo.gl/tUhPCz

ตอนนี้เราพอเข้าใจเรื่องการผลัดวันประกันพรุ่ง คราวหน้ามาดูพฤติกรรมอื่นๆ ที่เป็นอุปสรรคในเรื่องการเงินการลงทุน กันต่อครับ!!

เขียนโดย… เสริมศักดิ์ วงศ์สิทธิโชค ผู้อำนวยการ ส่วนค้าตราสารหนี้และกองทุน

บทความนี้เป็นประโยชน์กับท่านหรือไม่

แสดงความคิดเห็น